Zo vermaledijd waren ze nou ook weer niet…
Month: April 2009 (Page 1 of 2)
Kom ik op een netwerkborrel; koud van de motor, met stof in mijn ogen en dode vingertoppen – kijk onwennig om me heen… Word ik spontaan aangesproken door een vriendelijke jongedame, die mij vervolgens begint uit te horen over wie ik ben en wat ik doe.
En mij daarna de les leest dat ik niet overtuigend overkom!
Fuck you jongedame! Jij bent hier alleen maar voor eigen gewin:
‘Wat doe je?’
‘Ik geef presentatietrainingen.’
Bravo! Goed zo! U heeft mij meteen overtuigd nooit met u in zee te gaan!
Bright o'Richards
Nee, dan deze – een andere keer. Grote neger. Gitzwart. Luisterend naar de naam Bright. Vraagt op haast fluisterend timide toon wat ik doe. Is oprecht geïnteresseerd. Vertelt over zichzelf.
Kwam als vluchteling in Nederland. Ging in Arnhem naar de toneelschool, waar hij de enige allochtoon was.
Van werk verzekerd – maar altijd dezelfde rollen. ‘Nooit eens Sinterklaas…’
Nu dus presentatietrainer. Hij wist waar hij over sprak en bracht dat op ongedwongen wijze over. Liet de leerling zijn eigen zwaktes ontdekken. Daar had ik wat aan!
Zo kan het ook, mevrouw van de PitchPolitie…
Een laatste berichtje..
Lieve vrienden van hyves..
Zodra ik heb uitgevonden hoe ik het voor elkaar kan krijgen zal ik mijn hyves account stopzetten en verdwijnen uit de wereld van hyves.
Dit klinkt misschien heel dramatisch, maar dat is het niet.. Tenzij je nu de enige vriend in je contactlijstje kwijtraakt, (dan zou ik maar snel een nieuwe vriend gaan zoeken!) maar dat lijkt me erg onwaarschijnlijk..
Natuurlijk vragen mensen zich af; “maar waarom?” En mijn antwoord daarop is simpel; om de goede reden dat ik totaal geen gebruik maak van hyves.. Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik (geloof het of niet) bereikbaarheid via mobiele telefoon en e-mail wel voldoende vind.. Daarnaast vind ik hyves veel te ingewikkeld, Hyves-voor-dummies is denk ik meer mijn ding
Dus lieve hyves-vrienden, schrik niet als je ineens een vriend minder hebt..
Vaarwel… (en tot mails en mobiele bels.. )
Zoor
Dit mailtje ontving ik gisteren van een Hyvesvriendin. Ik ben ten einde raad… Wat moet ik doen?!? Heb ik iets verkeerds gezegd?? Of heb ik iets niet gedaan wat ik juist wél had moeten doen?? Ik weet het niet meer… En haar krabbelen kan niet meer, want ze is weg… Hopelijk is het geen teken aan de wand en blijven mijn resterende 19 vrienden mij trouw…
‘Oh Social Networks – how cruel you can be!’
Toen een secretaresse sekretaresse heette en communicatie kommuniekaatsie was… Bah!
Ik heb ze meegemaakt en laatst bij het opruimen van een enorme stapel ‘Harlekijns’ – tijdschrift van Herman van Veen (óók jaren ’70 – nu zou het ‘Herman!’ heten…) – kwam ik deze advertentie tegen.
Het goede van de jaren ’70: de introductie van de praatpaal! Wordt er nu nog wel eens een gevraagd? Ik denk het niet…
Vanochtend bij de post: van bureau voor grafische communicatie Toewan een envelop met onduidelijk stuk karton…
'Hè hè... Eindelijk een dak boven mijn hoofd! Dank je wel Toewan!'
(DSB) “Meneer, uw veter zit los”. “Ja, en mijn handen ook!!”. Dit zouden de woorden zijn geweest van F.C. uit Alblasserdam toen de tienjarige Nikki een onschuldige 1 april-grap wilde uithalen. Kon zij weten dat zij in C., een 46-jarige ex-buschauffeur en oud-woonbootbewoner, net het verkeerde slachtoffer had? Helaas werd deze veelbelovende leerlinge van groep 6 van de Toon Hermansschool nu zelf het slachtoffer. “We kunnen het gewoon niet bevatten – dat dit vandaag de dag zelfs niet meer kan: in wat voor land leven wij?!”, vroeg Els van Deventer, juf van groep 6, zich af. “Als dit zo doorgaat overweeg ik serieus te emigreren…”. Continue reading