‘Mijn vader was een echte Keverman. Ik kan mij niet anders herinneren dan dat wij een Kever hadden thuis. Op het laatst een Mexicaanse – zo’n lelijke met dikke koplampen en veel chroom. Maar daarvoor een 1300 en een 1200. Echte Kevers!
Raar eigenlijk dat iemand die de oorlog had meegemaakt zó koos voor een Duitse auto. Duitsland was zelfs zijn favoriete vakantieland! Een Kever bonkend over de betonplaten van een Autobahn. “Daar is hij voor gemaakt!” zei mijn vader.
Een kruiwagen, noemden mijn vriendjes het. Pak maar vast, die kruiwagen, zei ik. En ze brandden hun handen aan de dubbele uitlaat! Lachen!!
Natuurlijk weet ik wat een Brilkever is! De allereerste Kever. Die met het gedeelde achterruitje. Ook wel de spijlkever genoemd. Ik weet niet of mijn vader die ook heeft gehad. Er zijn geen foto’s van. En ik kan het hem niet meer vragen want hij is dood. Maar een fijne auto was het wel: de Volkswagen Kever!’

Leave a Reply