De baby, met zijn tandeloze mond
zuigend aan speen of tepel
niet kunnen praten
alleen, als ie blij is
De Lach

Aan het eind van je leven
met één been in het graf
terug naar af
zonder tanden sabbelen aan een rietje
te zwak om nog te spreken

Maar wanneer je blij bent
ondanks alles
net als de baby, nog steeds
De Lach