beerbericht
‘Vooruit mannen! Omkleden.’
Moet dat? Het is zo heet!
‘Ja! Als we nu opgeven verliezen we. Denk aan jullie kameraden die zijn gesneuveld!
Maar het zit zo strak; ik kan bijna niet bewegen.
‘Dan neem je een grotere maat.’
Die is er niet. Mag ik niet alleen de kop?
‘Ha ha! Ze zien je aankomen: van boven beer en van onder soldaat! Dat werkt niet!’
Mijn pak is gescheurd.
‘Waar?’
Hier, precies in mijn kruis.
‘Dan houd je je staart er maar voor!’
Mag ik geen ander pak?
‘Kijk maar in de verkleedkist.’
Er is alleen nog een pak van een pinguin en van een aap.
‘Wat denk je zelf? Een pinguin in Afghanistan… Het moet wel geloofwaardig zijn!’
Dus dat apenpak? Kan ik net zo goed mijn uniform aanhouden!
‘Soldaat Hatseklats! U beledigt het Bondgenootschap!’
Wacht, ik zie hier nog een kameel… Alleen, de bulten zijn weg. Heeft er iemand een kameel met vier bulten?
‘Hatseklats! Opschieten! We vertrekken!’
Maar ik kan niets vinden… Misschien dat de toneelvereniging…
‘Dit is van de toneelvereniging!
Mannen! Nog één keer de strategie. De beren gaan voorop, daarachter de apen en in de achterhoede de kamelen. Denk erom: niet praten! Alleen het geluid dat bij je rol hoort. En wapens hier laten!
Onthoud: wij zijn op vredesmissie!
Mannen, ingerukt! Morgen wappert de Nederlandse vlag in de Baluchi Vallei! Succes!!’